Ritchie Blackmore



Een paar maanden geleden gaf geen mens meer één stuiver voor het voortbestaan van Rainbow. Zanger Graham Bonnet en drummer Cozy Powell verlieten de groep en Blackmore zou de rockmuziek voor gezien houden. Voor de zoveelste keer echter bewees Blackmore precies te weten wat hij wil. Resultaat: twee nieuwe muzikanten en een prima nieuwe langspeler...

Met "Difficult To Cure", het nieuwe album van Rainbow, heeft gitarist/leider Ritchie Blackmore wederom bewezen dat hij niet alleen in staat is om prima muziek te maken maar tevens die mensen te vinden die het zo typische geluid van Rainbow staande houden. Een paar maanden geleden nog gingen de geruchten dat de groep definitief op z'n gat zou liggen na het (gedwongen?) vertrek van zanger Graham Bonnet en drumgigant Cozy Powell. Blackmore zou door zijn eigen onhandelbare instelling de twee muzikanten het leven zo zuur gemaakt hebben dat ze het van het ene op 't andere moment voor gezien hielden. Al jaren wordt er trouwens beweerd dat er met Blackmore niet te werken valt. Hij zou een tiran, despoot of wat dan ook zijn. De gitarist zelf ziet dat uiteraard wat genuanceerder. "Ik geloof heilig in discipline. Ook binnen de band. En sommige muzikanten zien dat niet zitten. Zijn kwaad als ze 's morgens vroeg hun bed uitgeramd worden om te repeteren. Daarnaast ben ik ervan overtuigd dat nieuw bloed alleen maar positief kan werken. Tot nu toe ben ik de juiste mensen nog steeds niet tegengekomen, misschien met deze groep. Toen ik uit Deep Purple stapte, wist ik één ding zeker. Ik wilde geen band, die het aardig deed en dus steeds maar met dezelfde bezetting doorging. Je moet streven naar perfektie en proberen het zo dicht mogelijk te benaderen."

"Difficult To Cure", de opvolger van "Down To Earth", is opgenomen met Ritchie Blackmore (gitaar), Don Airey (keyboards), Roger Glover (bas) en de twee nieuwelingen: zanger Joe Lynn Turner en drummer Bob Rondinelli. Hoe is Blackmore aan die opvolgers voor Graham Bonnett en Cozy Powell gekomen?

Ritchie Blackmore: "De drummer, Bobby, ben ik tegen het lijf gelopen in een club in Long Island. Hij zat op het drumstel van iemand anders te spelen met zijn band, en om de vijf minuten riepen de anderen "Bobby, speel eens een solo. Hij deed dat prima en daarom maakte hij erg veel indruk op me. De zanger, Joe Lynn Turner, zat in een band die zich "Fandango" noemde. Omdat hij dat blues-achtige, dat emotionele in zijn stem heeft, heb ik hem erbij gehaald. Hoewel ik veel meer de rock en klassieke kant opga, vind ik dat een blues-basis onontbeerlijk is voor een rockband."

Voor jou, Joe, moet het als nieuwe zanger van Rainbow best een zware taak zijn om mensen als Ronnie James Dio en Graham Bonnet te doen vergeten...

Joe Lynn Turner: Gelijk heb je, maar de uitdaging pak ik met beide handen aan. Ik ken Ritchie's uitgangspunten en ben ervan overtuigd dat we samen prima kunnen werken. Het geluid van Rainbow is ook wat veranderd, weer terug naar de rock en blues-uitgangspunten, vol energie, emotie en het theatrale. Voor mij is het allemaal een droom, die aan het uitkomen is. Toen ik pas begon, speelde en zong ik alle Deep Purple-songs. Als gitarist stal ik al de melodieën van Ritchie. En nu spelen we samen. Ik heb altijd geweten dat het eens zou gebeuren. Hij is mijn leraar, inderdaad... en mijn idool."

Ritchie, jouw nieuwe zanger had het net over Purple. Gaan ze nu weer samen spelen of zijn het toch alleen maar geruchten?

Ritchie Blackmore: "Ik weet 't niet. We zouden 't best kunnen doen als we dan met de goede Purple-mensen aan de slag gaan. Met de mensen die er tussen '70 en '74 in hebben gezeten. Met Ian Gillan, Jon Lord, Ian Paice, Roger Glover en Blackmore. Zoals de zaken er nu voor staan hangt het van Ian Gillan af. Wat mij betreft gaan we een maand touren. Ik weet zeker dat er nog heel wat Deep Purple-fans zijn die de muziek uit die periode willen horen. En dat kan alleen met de mensen die toen in de groep zaten. Helaas zijn er heel wat mensen die niet weten wat de werkelijke Purple was. Laat er geen misverstand over bestaan, alleen Ian Gillan was de aangewezen zanger, alle anderen waren opvolgers of tijdelijke stand-ins. Dus, als Ian zich los kan maken van zijn eigen groep, dan kunnen we aan de slag. Een tournee van een maand lijkt me ideaal."

Okee, terug naar de elpee. Het titelnummer "Difficult To Cure" is eigenlijk jullie bewerking van de 9e symphonie van Beethoven. Wat zit daar achter?

Ritchie Blackmore: "Klassieke muziek heeft altijd heel veel indruk op me gemaakt. Al zeker tien jaar houd ik me er zo intensief mogelijk mee bezig. En ik vind het prachtig van klassieke muziek rock-songs te maken. Ik heb het "Difficult To Cure" (= moeilijk te genezen, red.) genoemd, omdat die klassieke muziek altijd in mijn hoofd blijft hangen. Het is een soort verslaving. Ik hou ervan om violisten een klassieke melodie te horen spelen, omdat ze dat zo gedisciplineerd doen. Klassieke muziek is mijn therapie als ik me rot voel. Dan zet ik een plaat op en op de een of ander manier zie ik het dan na verloop van tijd weer helemaal zitten."

Er komt binnenkort een Europese tournee voor jullie aan. Heb je er vertrouwen in dat je met deze mensen je toch wel verwende fans tevreden kunt stellen?

Ritchie Blackmore: "Zeker. Met de oude Rainbow was 't mis. Wij waren vijf professionele muzikanten geworden, die ieder zijn eigen portie deed zonder zich al te veel om de andere te bekommeren. Een van de redenen was dat om te veranderen. Ik denk dat de vijf muzikanten van Rainbow goed beseffen wat de bedoeling is en als kameraden opereren ...".


© Jaap Bubenik, Muziek Expres, May 1981
photos: © Laurens van Houten