ROGER GLOVER

Rainbow is de baby van Ritchie Blackmore


Ex-Deep Purple gitarist Ritchie Blackmore regeert al jaren met ijzeren hand over de formatie Rainbow. Elk jaar knikkert hij steevast een aantal leden van "zijn" band op straat. Sinds de komst van een ander ex-Deep Purple lid, bassist Roger Glover, ziet de toekomst er echter heel anders uit.

Ritchie Blackmore staat bekend als een beul. Een beul van een gitarist wel te verstaan en als zodanig publiekstrekker nummer één van de Engelse betonband Rainbow.

Blackmore heeft die bekendheid overigens vooral te danken aan de legendarische formatie Deep Purple waarvan hij deel uitmaakte. En eigenlijk heeft Ritchie Blackmore de Deep Purple-sound min of meer voorgezet met z'n Rainbow-projekt.

Maar op de één of andere manier heeft Rainbow nooit het succes van Deep Purple kunnen evenaren. Terwijl de band toch wel degelijk talenten in huis heeft. Hoewel?

Misschien zit 'm daar juist de kneep? In die band. Immers, hoe vaak is Rainbow niet van bezetting veranderd? Eigenlijk heeft Blackmore het zelf 't langst volgehouden. Van de eerste line-up in 1975 met Dio, Gruber, Driscoll en Soule is verder niemand meer over. Blackmore knikkerde z'n leden eigenhandig uit z'n band. En deed dat daarna nog een paar maal dunnetjes over.

Drummer Cozy Powell die na de eerste LP ("Ritchie Blackmore's Rainbow", 1975) de band is komen versterken in de meest letterlijke zin van het woord, lacht wat meesmuilend om al die groepswisselingen: "Het is net een voetbalelftal", zegt de man die middels zijn drumstokken het geluid van Rainbow weer helemaal van beton maakte. Powell laat overigens duidelijk blijken dat het huidige Rainbow vast van plan is om wat langer bij elkaar te blijven. "We gaan lekker zo, dus ik zie niet in waarom de line-up zou moeten veranderen."


Een tweede elpee is in de maak


Dat huidige Rainbow ziet er als volgt uit: Roger Glover (ex-Deep Purple) op bas, Don Airey op toetsen, Graham Bonnet (ex-Marbles) zang, Cozy Powell is de drummer en natuurlijk de Maestro Himself, ook wel gewoon wondergitarist genoemd, Ritchie Blackmore.

Een bezetting die hechter schijnt te zijn dan ooit tevoren. Een bezetting ook die voor het eerst op meer dan één elpee zal spelen. "Down To Earth" (1979) was de eerste in bovengenoemde samenstelling en elpee nummer twee is in de maak. Het meest opvallend in Rainbow-anno-nu is de verschijning van bassist en producer Roger Glover.

Jaren geleden was hij aan de dijk gezet door de grillige Blackmore toen Deep Purple op z'n retour was. Roger Glover die zich toen van lieverlee stortte op een solo-carrière die alleen in Nederland gestalte kreeg in de hit "Love Is All". Een single die afkomstig was van het projekt "The Butterfly Ball". Mede dank zij de welhaast perfecte tekenfilm en niet minder perfecte vokalen van Ronnie James Dio, ex-lid van Rainbow, bereikte "Love Is All" een nummer één notering op onze vaderlandse hitparades. Na wat tegenvallende solo-LP resultaten ging Roger zich meer en meer toeleggen op produceren.

Zo kon het gebeuren dat Ritchie Blackmore hem benaderde. Glover over die transactie: "Ritchie en ik hebben dezelfde manager. Rainbow zocht een producer en via hem ben ik toen benaderd. Ik had er verder geen problemen mee. Toen Rainbow eenmaal klaar was om de studio in te gaan was er nog steeds geen bassist. Vandaar dat ik voorlopig de basis invulde. Dat beviel goed en ik werd gevraagd om in Rainbow te komen spelen. Na zes jaar studio-werk trok het leven 'on the road' me wel en ik hapte toe...


'Om te blijven draaien heb je hits nodig'


Glover en Blackmore werken weer samen. En dat is op z'n minst vrij bijzonder. Zeker als je de verstandhouding tussen die twee heren in ogenschouw neemt. Die was namelijk na de Deep Purple-periode niet bepaald koek en ei. Daar kan ook Glover wel over meepraten. "Ritchie en ik hebben een heel speciale relatie. We kunnen totaal niet met elkaar opschieten. Als we wat van elkaar nodig hebben, schrijven we brieven. Hij is heel introvert en heeft vreemde buien.

Maar het gaat bij Rainbow niet om de onderlinge verhoudingen. De muziek telt. Op de bühne is het geluid van Rainbow hecht. Wat daarbuiten gebeurt is niet interessant. Momenteel kunnen we met z'n allen goed overweg. Dat kan volgende week anders zijn. Je weet het nooit bij Rainbow. Die spanning is een belangrijk onderdeel van onze muziek. Door middel van een spanningsveld wordt onze muziek gemaakt. Maar het is ook een groot risico. De band kan er bijvoorbeeld door uit elkaar vallen.

In Rainbow weet je nooit helemaal waar je aan toe bent. Maar daar hou ik wel van. Muzikanten zoeken geen zekerheid." Je zou 'm op z'n woorden geloven die Glover. Maar even later beweert-ie eigenlijk het tegendeel. Hier, hij zegt het zelf als-ie het over het hoe en waarom van zijn produktiefunctie heeft.

"Ik ben als producer ingehaald om het geluid van Rainbow toegankelijker te maken voor het grote publiek. Zonder het agressieve er aan te verliezen dat zo herkenbaar is voor Rainbow. De single "Since You've Been Gone" is niet representatief voor de band. Kijk, we willen best een hit. Dat ontkennen is snobistisch. Om te blijven draaien heb je hits nodig, zo realistisch moet elke band zijn."

Hits of geen hits, Rainbow draait lekker. Wel niet zo als Deep Purple in de triompf-dagen, maar de successen zijn toch niet van de lucht. Vooral Nederland draagt Rainbow een warm hart toe, getuige het totaal uitverkochte concert in Rotterdam.

Zevenduizend dol-enthousiaste Rainbow-fans gaven de burger moed. Nee, niemand hoeft te wanhopen wat Rainbow betreft. En Glover? Glover zegt zelfs Rainbow leuker te vinden dan Deep Purple. Īk ben ouder, ik verwacht er niet teveel van, dus alles valt mee. Als ik terugkijk op de periode met Deep Purple, was dat makkelijker in vergelijking met latere activiteiten..."

We weten nu dat Roger Glover min of meer bij toeval bij Rainbow ging bassen. Dat doet-ie nu dik een jaar. Maar we weten ook dat Roger na pakweg drie jaar studio-werk niet onder stoelen of banken stak dat-ie graag weer de bühne op wilde. Waarom duurde het eigenlijk zo lang? Zegt Glover eerlijk: "Ik kreeg er de kans niet voor. Er waren blijkbaar geen groepen die mij wilden hebben en waarvoor ik ook warme gevoelens koesterde. En zelf een band vormen had geen zin. Ik ben geen leider. Roger Glover's Rainbow, dat zou onzin zijn. Het is wel goed om naast een band, waar je al je capaciteiten in legt, toch solo-LP's te blijven maken. Gewoon om andere gebieden van de muziek te verkennen. Cozy maakte een solo-elpee en gaat een tweede maken (met Jeff Beck, red.). Ook van mij kun je binnenkort 'n solo-LP verwachten. Ik ben meer dan alleen een lid van de groep Rainbow."


De baas schrijft de songs en niemand anders


Een veronderstelling zou kunnen zijn dat het met het huidige Rainbow goed gaat omdat alle leden buiten de band dan ook hun creatieve ei kwijt kunnen. Want veel meer dan spelen mogen ze in Rainbow niet. Daarvoor is de dictatuur van Ritchie Blackmore gewoon te streng. Glover verkeert in de gelukkige omstandigheid dat-ie de teksten voor z'n rekening mag nemen. iets waar Blackmore gewoon niet zo goed in is. Ritchie zelf schrijft alle muziek. En het ziet er niet naar uit dat iemand anders in de band songs voor Rainbow zal gaan componeren. Als ernaar gevraagd wordt valt er een pijnlijke stilte en wisselen Glover en Powell, die de hele tijd bij het gesprek aanwezig is, een blik van verstandhouding uit. Tenslotte zegt Glover: "Het is onwaarschijnlijk. Ritchie heeft altijd de songs geschreven en dat zal hij blijven doen. Rainbow is de baby van Ritchie Blackmore, dus de meeste bijdragen zal hij blijven leveren."

Op de vraag of Roger Glover z'n vaste stekkie bij Rainbow gevonden heeft, blijft het antwoord uit: "Weten jullie wat je over twee jaar doet?"

Muziek Express, Holland, April 1980